Column Aviola: Ibitopia

28 februari 2015 Aviola 245

big-brother-ibizaCOLUMN – Aviola schrijft regelmatig stukjes voor Ibizavandaag. Over het leven op Ibiza of over de, vaak bijzondere, mensen die er wonen. De introductie van de persoon achter deze verhalen staat HIER. Vandaag: Ibitopia

“Is dat nou een ‘drone’ daarboven of?” Sinds ik het boek ‘De Cirkel’ van Dave Eggers heb gelezen, krijg ik af en toe last van waanideeën. ‘De Cirkel’ beschrijft het verhaal van een jonge vrouw die bij een groot “Google -achtig’ bedrijf gaat werken. En zich vervolgens in een wereld waant waarin werkelijk alles bekend is over haar doen en laten en dat van de mensen om haar heen. Haar dagelijkse leven wordt vanaf dat moment continu geregistreerd en opgenomen. Privacy is not done en zorgt voor uitsluiting. Transparantie en delen, daar gaat het om. Misschien wel geen fictie meer in de nabije toekomst…

Voordeel van die transparantie is natuurlijk wel dat sommigen van ons zich beter gaan gedragen. Je hangt de vuile was –letterlijk en figuurlijk- niet meer buiten, want die wordt per direct opgenomen door die ‘drone’ die boven je huis zweeft. En binnen hangen overal camera’s. Big brother all over.

Maar we wonen niet voor niets op dit heerlijke frisse en fruitige eiland. Gelukkig hangen er op Ibiza nog niet zo veel camera’s en is het boek vooralsnog fictief. Op ‘ons eiland’ willen we natuurlijk genieten van de bekende ‘vrijheid blijheid’ sfeer en dat is best wel grappig, want onhandige acties worden hier meestal (zonder de miljoenen toeristen mee te rekenen) redelijk snel opgemerkt. Die ‘vrijheid van Ibiza’ is dus beperkt, want anoniem ben je hier zeker niet. Er zijn altijd wel weer mensen die iemand kennen die jou ook kennen.

‘Wie goed doet. Goed ontmoet.’ Zei laatst iemand tegen mij. En dat is een prachtige uitspraak waarvan ik dacht: ‘Vanaf nu, ga ik alleen maar goed doen.’ Ware het niet dat ik tien minuten later een vriendin tegen kwam en wij binnen een half uur verwikkelt raakten in een gesprek over het onhandige gedrag van een ander. Tja…

‘Maak van je hart geen moordkuil ‘die uitspraak bestaat toch niet voor niets? Maar aardig is het niet voor die ander, alhoewel het ook niet echt kwaadaardig is. En hoe fijn ik het ook vind om met name de mooie kant van een ander te belichten, het lukt mij niet altijd…

Volgens een onderzoek van de universiteit van Californië kan roddelen therapeutisch werken, stress verminderen en waarschuwt het ons voor onbetrouwbare types. Het kan een louterend effect hebben, geeft opluchting en zorgt voor een gevoel van verbinding en begrip. Kinderen doen het ook. Het hoort blijkbaar bij de mens Wist je dat rondom het woord ‘gossip’ minder negativiteit hangt dan rondom het woord roddel? Zo stond het woord ‘gossip’ vroeger voor de relatie met een persoon met wie je een hechte band of vriendschap had.

Maar de grens van iemand werkelijk kwetsen is zo fragiel. Dus stel dat ik mij nu in het boek ‘De Cirkel’ waan en een roddel over mij zou zien op het scherm. Hoe zou dat zijn? Leerzaam? Zou ik gaan nadenken over de acties die ik heb ondernomen? Zou het voor meer inzicht zorgen? Of zou het alleen maar pijnlijk zijn? En stel dat alle camera’s draaien. Zou ik dan eerst nadenken voordat ik mijn hart bij een ander lucht? Roddelen zegt vooral veel over jezelf, helpt een ander meer te ontdekken over zichzelf en zorgt ervoor dat we volgende keer wellicht iets meer ons best doen. John de Mol heeft -na Utopia- net  Newtopia gelanceerd in Duitsland. Ik kan niet wachten op Ibitopia!

Opmerking van de redactie: Aviola heeft geen Facebook account (ja, ze bestaan echt nog!). En hoewel we verwoede pogingen doen om haar over te halen er toch één te openen, is dat op dit moment nog niet van kracht. Mocht je dus willen reageren op een manier dat Aviola het ook kan lezen, reageer dan gewoon onder dit artikel en niet via een Facebook opmerking. Gracias, ook namens Aviola.