Column Ibizaboy: oktober voortaan feestmaand

09 augustus 2014 Redactie 267

Oktober feestmaandCOLUMN - Iedereen die op Ibiza woont, zal het herkennen. Het verlangen naar het einde van het zomerseizoen. Natuurlijk ga je me nu voor gek verklaren, maar ik heb nog nooit zo naar de winter verlangd als dit jaar.

Sinds 1970 is het nog niet zo droog geweest als dit jaar. Het eiland hunkert naar regen. En dan niet een paar verdwaalde spetters, maar lekkere ordinaire buien die de putdeksels doen stijgen. Buien waardoor de kano's rechtstreeks vanaf Es Vedra door kunnen varen naar de Vara de Reij. Hollandse buien zeg maar. En het houdt niet op bij het verlangen naar neerslag. Maandenlang is het al tergend heet en we begeven ons van hittegolf naar hittegolf. Geen dag onder de dertig graden en door de lage luchtvochtigheid voelt het aan als veertig graden. Tot zover het weer.

Nee, het verkeer dan. Wat een drama's maak ik dagelijks mee op de weg. De rit tussen Santa Eularia en Ibiza kost me in de winter een kwartiertje en nu moet ik rekening houden met het driedubbele. En dan moet je onderweg echt de mazzel hebben dat je niet een paar kaartlezende toeristen tegenkomt want die rijden 20 waar je 80 mag en die stoppen op plekken waar het echt onmogelijk is. Het lijkt wel of iedereen die in zijn eigen land 15 keer gezakt is voor zijn rijbewijs, hier een auto mag huren. En als je dan uiteindelijk ter plaatse bent, dan is de confrontatie met het volgende probleem een feit: parkeren. Overvolle straten met voornamelijk kleine huurauto's. Geen plek te vinden en ze willen allemaal voor de deur staan.

In de supermarkt zie ik alleen maar toeristen zo lijkt het. Vaak vergapen ze zich aan de producten in de schappen alsof ze allemaal uit Oost Siberië komen, zo lijkt het. En boodschappen doen, dat doe je natuurlijk bij voorkeur met het hele gezelschap waarmee je op vakantie bent. Alsof ze dat thuis ook doen, de rest van het jaar... Jengelende pokke-kinderen, overvolle karren (sommigen zelfs twee!) en als het tegenzit dan willen ze de boodschappen meteen delen zodat het afrekenen ook nog eens langer duurt.

Pakketjes die uit andere landen afkomstig zijn en die ik nodig heb voor mijn werk, komen steevast veel te laat aan. Iedere doos wordt tienvoudig gecontroleerd door de douane, op zoek naar drugs waarschijnlijk. Geen enkele verpakking komt ongeschonden langs de speurders.

Regelmatig heeft mijn mobiele telefoon geen bereik en sms berichten komen soms pas de volgende dag aan bij de ontvanger. Een enkele keer duurt het zelfs twee dagen voor mijn verzonden bericht de eindbestemming bereikt. En als ik het internet op ga, dan springen de tranen me in de ogen want de snelheid waarmee ik het net probeer te be-surfen is nog trager dan de ontlasting van een beer met obstipatie die net uit zijn winterslaap komt. Zelf je mail ophalen gaat nog sneller.

Over vliegen hoef je in deze tijd ook niet na te denken, want je kan de luchthaven amper bereiken door het gebrek aan taxi's. En als je er al bent, dan sla je achterover van de rij wachtenden voor de douane.

Mijn favoriete terrasje is geconfisqueerd door wannabi hippies die met hun achterlijke rieten hoedjes op de Telegraaf uit zitten te spellen op één kopje koffie van 1,30 en vervolgens beginnen ze aan hun 'rondje' internet, want de WIFI op het terras is gratis.

Er is geen tuinman te krijgen in deze tijd, want die zijn allemaal druk met het onderhouden van zwembaden of met het schoonmaken van villa's die zijn verhuurd. Diezelfde villa's waaruit al dagenlang van 's morgens vroeg tot 's avonds laat gegil klinkt van kinderen die thuis kennelijk helemaal niets mogen, maar op vakantie tot ware heersers zijn verworden.

O mijn god wat is de zomer van 2014 lang en wat zie ik uit naar de winter dit jaar. Nog twee lange dikke maanden met Italianen die als het ze even lukt aan de kont van mijn meisje zitten, met Engelsen die complete afvalbergen veroorzaken op Playa s'Arenal en Playa den Bossa, met rennende verveelde kinderen in de restaurants, met rommelmarkten vol met Chinese troep die het predikaat Hippymarkt aan zichzelf hebben toegekend, met stranden waar je niet lekker met je hondjes kan rennen en overvolle duinen met neukende homo's en met de duizendste Nigeriaan die je een Chinese zonnebril van 15 cent voor 20 euro wil verkopen. En dan, dan is het oktober en dat valt het doek samen met de zucht van verlichting. Want dan is alles weer zoals het hoort. Dus voor mij is oktober voortaan een feestmaand!

Fijn weekend en hou je veilig!