Ibizavandaag en Aviola

19 oktober 2014 Aviola 277

aviola-voorstellenIBIZA - Tot onze vreugde ontvingen wij post van Aviola. Je hebt van die mensen die kunnen schrijven en je daarbij door hun woordenkeuze verleiden om meer te lezen, alsmaar meer. Aviola is zo'n schrijfster.

Nou kunnen we natuurlijk een introductie tikken en jullie in nieuwsgierigheid achterlaten tot aan de eerste publicatie, maar we hebben Aviola gevraagd om zichzelf aan jullie voor te stellen, waarvan akte:

Ik was twaalf jaar oud toen ik, na het onverwachte overlijden van onze moeder, op Ibiza kwam wonen, waar ik liefdevol werd opgevangen door mijn zus en zwager (1979). Mijn eerste vriendje was een Ibicenco, mijn eerste drankje een Hierbas (dat laatste viel niet goed, ik werd horizontaal naar huis afgevoerd:). Ik vertrok wederom naar Nederland op mijn eenentwintigste. Inmiddels ben ik getrouwd, moeder van drie dochters van 10, 15 en 24 jaar en woon sinds 4 jaar, samen met mijn gezin op Ibiza.
Ik heb Ibiza leren kennen in een fase van rouw. Een contrast met de vrolijke en zonnige omgeving, boordevol opgewekte vakantiegangers (het was augustus). Ibiza voelt als een ‘zij’ voor mij. ‘Zij’ heeft mij omarmt en ik heb hier een mooie jeugd/pubertijd mogen beleven. Al die jaren in Nederland heb ik haar gemist, ondanks de prachtige tijden die ik ook in ‘ons kikkerlandje’ heb ervaren.
De wereld is in de war en verandert in een rap tempo, zo ook ‘ons eiland’. De kronkelende weggetjes zijn snelwegen geworden. De typische boetiekjes hebben plaats gemaakt voor de Zara’s en de Mango’s (I know, ik geniet ook van een goedkoop Zara/Mango t ‘shirtje). Matutes genereert veel werkgelegenheid, maar gaat ook, naar mijn idee, enigszins bruusk met het eiland om. Er worden her en der fietspaden aangelegd, maar ik heb al een aantal bewoners horen zeggen dat het grote onzin is, want, ‘we hebben toch auto’s?’ Terwijl el voortdurend fietsers van hun sokken worden gereden…

‘Ze’ zal altijd blijven veranderen, momenteel zie je weer een verschuiving: De hippies zijn terug van weggeweest…Es Vedra ontspruit zich als de nieuwe ‘Bermuda Driehoek’ of ‘Glastonbury Tor’ van de Balearen. Ecologische bouw is in opkomst, de alternatieve winkels en markten met natuurvoeding komen als paddenstoelen uit de grond, samen met de yoga en meditatie hype, de trommelsessies in Benirras en de alternatieve feesten in Las Dalias. Neem daarbij de DJ’s en dansfeesten, de chique strandtenten, de privé party’s, de miljoenen jachten en villa’s, de ‘Liomoulinrouge’ en een restaurant met ‘menuutjes’ voor minimaal 1000 euro. En je hebt die verscheidenheid wat van ‘haar’ dat heerlijke, smeuïge, ‘juicy’ Ibiza maakt.
De mensen van het eiland hebben mij geraakt. Ieder van hen heeft een bijzonder verhaal en voelt die waanzinnige energie, die aantrekkingskracht met het eiland in combinatie met een haat-liefde verhouding met ‘haar’. Ibiza fungeert als een spiegel voor mij en ik denk voor velen van ons. Het is niet alleen een prachtig eiland, maar ook confronterend. Als je hier als buitenlander wilt blijven, moet je best stevig in je schoenen staan. “Ibiza kotst je zo weer uit, als ze je niet mag.” Een bekende uitspraak hier.
Wij gaan steeds meer op zoek naar onszelf en onze passies. Sommigen doen dat door te feesten, anderen door –bij wijze van spreken-te mediteren op een berg, en het kan allemaal. Want hier is het nog mogelijk om te genieten van echte vrijheid. Zelfs diegenen die zich op Ibiza drie keer in de rondte werken vinden dat de kwaliteit van leven hier hoger is.

Bijna nergens ter wereld heb je zo veel mensen van diverse nationaliteit en afkomst op zo weinig vierkante kilometers wonen. Sterke persoonlijkheden ook. Ik wil graag de mooie kant van deze ‘Ibizamensen’ belichten en dat met jullie delen. Naast af en toe een geestige of minder geestige column…..