Vroeger was alles beter

21 januari 2015 Redactie 624

[caption id="attachment_10938" align="alignleft" width="300"]pacha-1973 pacha-1973[/caption]

IBIZA - Ben je van na -pak hem beet- 1990, dan zal het volgende stukje tekst je niet zoveel zeggen. Maar ook dan is het leuk om te weten hoe het er op Ibiza aan toeging vroeger.

We citeren een lezer van Ibizavandaag:

Toen we in het jaar 2000 voor het eerst naar Ibiza kwamen, nu dus al weer 15 jaar geleden, hadden we een stoffig appartement geboekt midden in de stad. Bij onze aankomst op zondagochtend bleek het appartement nog niet schoon en namen we noodgedwongen een kopje koffie op het terras. Toen bleek dat de schoonmaak wat langer duurde dan gepland besloten we ons om te kleden in de gang en de koffers daar achter te laten want onze vrienden hadden ons ingepeperd vooral niets van "We Love Sundays" te missen. Goedgemutst stonden we, omringd door een gezellige ploeg, als groentjes in de Space. Het was pas 12 uur en als we om ons heen keken begrepen we meteen dat de mensen die binnen waren al flink wat uurtjes achter de kiezen hadden. En dat was niet het enige wat er achter de kiezen zat, gelet op de pupillen en het 'ik hou van jou' sfeertje. De muziek bestond uit één lange aaneengesloten 'boom clap', we maakten kennis met de Balearic House. Bij platen zoals 'Love Story' werd vrolijk meegezongen en de handen waren meer omhoog dan in de rust-stand. Het volume stond snoeihard en er was echt niet één persoon te vinden die het slecht naar zijn zin had. Logisch ook, want we stonden buiten met ons koppie in de zon. Meegenomen op de vibe van de muziek, de sfeer, de mensen en wat andere bijna noodzakelijke dingen werd het alsmaar beter in de Space, maar ook later. Gelukkig bleef de club open tot het weer dag werd en toen we om 7 uur min of meer gedwongen het pand moesten verlaten wisten onze vrienden te vertellen dat het allemaal net begonnen was deze week.

Want Space ging dicht en dat betekende maar één ding: DC10 ging open! Sommigen uit onze groep deden verstandig en gingen naar huis om eerste even te douchen en wat te eten. Wij niet, wij vertrokken meteen naar de afterclub numero uno van de wereld. De plek waar zonnebrillen verplicht waren en als de portiers je fouilleerden en geen drugs aantroffen, dan mocht je er niet in. Dat laatste is natuurlijk niet echt, maar je snapt de insteek. Om 8 uur gingen ze open en we stonden om 7:15 geparkeerd op een klein terreintje tegenover de club. We sloten aan bij wat Spanjaarden die op hun beurt weer waren aangesloten bij wat Italianen. De één nog vager dan de ander en er ontstond een gezellig feestje met drank uit de kofferbak en muziek uit de piepkleine speakers van een Renault 5. Om acht uur stipt stonden we in de rij en toen de chaotische organisatie de deuren opendeed om 8:30 gingen we naar binnen in de club die tot op vandaag onze favoriet is gebleven.
Ook hier was er weer een situatie met binnen- en buiten. De muziek stond buiten zo hard dat je het in het vliegtuig gehoord moet kunnen hebben wanneer je er overheen vliegt.
We genoten en iedereen om ons heen ook. Het was als een soort dance carnaval bij DC10. Verklede mensen, vrolijke mensen en de prijzen voor de drank waren betaalbaar. We waren voornamelijk te vinden op het terras. Dit was een betonnen bak met in het midden een barretje met een rieten dak. De drie mensen achter deze bar werkten zich een slag in de rondte, maar toch duurde het vaak zo'n half uur voor je aan de beurt was.

We haalden door tot het avond was geworden en we wisten op weg naar onze volgende missie bij wat vrienden iets te eten te scoren. Met pijn en moeite kregen we het voedsel naar binnen, maar het moest. Na een kort bezoek aan de Pinup club in Playa den Bossa waren we klaar voor een happening die jarenlang op ons netvlies gebrand zou blijven: Manumission in de Privilege. Als provinciaaltjes liepen we rond in de club waar in die tijd tussen de 8 en 10 duizend bezoekers op één avond naar binnen werden gepropt. Spectaculaire acts, mooie danseressen en weer snoeiharde muziek. Het werd een prachtige nacht en uiteindelijk zagen we, hangend in een ligstoel, in de open koepel van de club de zon opkomen en trokken het plan naar huis te gaan. Toen we met zonnebril op de club verlieten stonden er bij de uitgang meisjes te flyeren met tickets die je gratis entree gaven voor een feest genaamd "Manumission Carry On", de afterparty in de Space. En daar was het wel erg gezellig afgelopen zondag.

De beslissing was snel gemaakt en we waren terug op de plek waar ons Ibiza avontuur begonnen was: Space. De Carry On was een feest van allure. De club deelde grappige gadgets uit zoals waaier, t-shirts en zonnebrillen en we vermaakten ons prima op het terras. Toen het schemerig begon te worden was de energie op. Wat je er nog in stopte, niets werkte meer. Een taxi naar het appartement was onze enige keuze nog, mede omdat Amnesia op woensdag op onze 'todo' lijst stond. De koffers stonden nog steeds keurig in de gang en met moeite haalden we ons bed en werden net op tijd wakker om ook Amnesia nog mee te kunnen pakken. In dezelfde week deden we Pacha en de Space nog een keer en toen we op zondag als twee lijken het vliegtuig instapten wisten we al dat het lang zou duren voor we weer naar Ibiza zouden vliegen.

Je ziet het, in vroeger tijden was er een onbeperkte mogelijkheid om 24/7 uit te gaan op Ibiza en iedere club had een grote buiten area waar dag en nacht gedraaid mocht worden. Een hele andere manier van uitgaan dan tegenwoordig. Nu gaat bij Ushuaï bijvoorbeeld om stipt 0:00 de muziek uit...

Een stukje geschiedenis van de vier grootste clubs van Ibiza:

PACHA - Hoewel velen denken dat de club Pacha is gestart op Ibiza en vanuit daar het imperium heeft opgebouwd, helaas. De eerste vestiging van Pacha werd geopend in de Spaanse badplaats Sitges in 1967, net even buiten Barcelona. Pas zes jaar later, in 1973 opende de eerste vestiging van de club op het eiland Ibiza. Met de opening van de club wilden de taxi's er niet heen omdat het 'te afgelegen' lag. Er kwamen uiteindelijk zo'n 80 mensen op de avond van de opening. Inmiddels is het hoofdkwartier van Pacha op Ibiza en telt de club meer dan 100 vestigingen wereldwijd en is het een ijzersterk merk wat uitgedragen wordt door het beroemde logo waarop twee kersen staan afgebeeld.

[caption id="attachment_10938" align="alignnone" width="1024"]pacha-1973 Pacha Ibiza, 1973[/caption] 

SPACE - Een andere bekende zaak op Ibiza zag al vroeg de mogelijkheden om clubbers wat langer aan zich te binden dan een nachtje stappen en in 1989 was het Pepe Roselló die na een probeersel (Playboy club in San Antonio) de Space overnam. De club kende, net zoals alle andere clubs destijds, een grote buiten area waar zonder sluitingstijd muziek gedraaid werd. De zaak draaide uit tot een begrip op Ibiza en won vele prijzen, waaronder veelvuldig de prijs 'Beste Club van de wereld'.

[caption id="attachment_10941" align="alignnone" width="960"]space-1990 Beachclub Space, 1990[/caption] 

PRIVILEGE - Oorspronkelijk heette deze club Ku en het was een restaurant in de jaren '70 van de vorige eeuw. De grote zaal is de grootte van een vliegtuig hangar met een 25m hoog dak en heeft ook een zwembad waar de dj booth boven hing. Er mocht gezwommen worden, maar na een dodelijk ongeluk in het zwembad is dat niet meer toegestaan tegenwoordig. Het gebouw was ook de plaats waar de video op " Barcelona "van Freddie Mercury en Montserrat Caballé werd gefilmd op 29 mei 1987. De Privilege is 's werelds grootste nachtclub, aldus het Guinness Book of Records , met een capaciteit van 10.000 mensen. Het ligt niet ver van het dorpje San Rafael, vlakbij een andere superclub Amnesia. Veertien jaar lang was de club gastheer van Manumission , een van de beroemdste gebeurtenissen op het eiland. Na een geschil tussen de clubeigenaar en organisatoren van Manumission, kwam er een einde aan de samenwerking.

[caption id="attachment_10935" align="alignnone" width="640"]ku-privilege-1984 Ku (Privilege 1984)[/caption] 

AMNESIA - Amnesia (geheugenverlies) is een van de superclubs in Ibiza. De club opende in 1976 en bevindt zich dicht bij het ​​dorp San Rafael en bijna op loopafstand van de Privilege. Er kunnen 5.000 mensen in de zaak en ook hier was er een grote openlucht area.
De geschiedenis van Amnesia begon in april 1970, toen de familie Planells die het huis waarin de club nu zit al vijf generaties bewoonde, besloot te verhuizen naar de stad. De finca (landhuis) werd te koop gezet. In mei 1976 kwam Antonio Escohotado, een jonge man geboren in Madrid, na twee jaar op het eiland gewoond te hebben op het toneel en tekende een huurovereenkomst met de hospita voor het gebruik van het pand. Hij lanceerde een discotheek in het pand genaamd "Amnesia". In 1978 werd de zaak verkocht aan Ginés Sánchez, een fabrikant uit Madrid, en begong de club aan een decennium vol met ups en downs. Onverwachte sluitingen afgewisseld met prachtige zomers met volle zalen en actieve concurrentie met de andere discotheken, zoals Ku (nu Privilege) en Pacha. In de jaren '80 nam een jonge Bask, Prontxio Izaguirre, de leiding over van Amnesia, en de muziek werd aangepast naar dance muziek , een mix tussen pop en funk.
Amnesia is de plek waar de Balearic House is geboren toen legendes als DJ Alfredo Fiorito en DJ Huggy MacPherson dit gingen draaien. In de nacht van 22 juni 1991 werd Amnesia heropend onder MFC management.  Vanwege klachten van de buren, werd ook Amnesia gedwongen haar open-air dansvloer te overdekken. De club breidde uit van vier naar zestien barren en het personeelsbestand groeide van 30 naar 250 werknemers.

[caption id="attachment_10943" align="alignnone" width="640"]amnesia-1983 Amnesia, 1983[/caption]